0
0

مقاله کاربرد سلولهای بنیادی در درمان ناباروری

20,900 تومان

در این مقاله به کاربرد سلولهای بنیادی در درمان ناباروری پرداخته شده است، که شامل 21 صفحه و در قالب word می باشد.

بخشی از مقاله کاربرد سلولهای بنیادی در درمان ناباروری

 

 

مقدمه

ناباروری به عدم توانایی در باردار شدن پس از گذشت یک سال از برقراری مقاربت منظم و بدون استفاده از روش های پیشگیری از بارداری تعریف می شود . علل ناباروری به چهار دسته عوامل مردانه زنانه، ترکیبی و ایدیوپاتیک تقسیم می شود. عوامل مردانه یک سوم موارد ناباروری را شامل می شود که بیشتر به دلیل مورفولوژی اسپرم، ناهنجاری در کار کرد اسپرم، بلوغ زودرس، بیماری های ارثی، مشکلات ساختاری مانند انسداد و یا آسیب به دستگاه تناسلی، عوامل شناختی و عوامل محیطی می باشد. از جمله علل زنانه ناباروری می توان اختلال در تخمک گذاری، غیر طبیعی بودن رحم، یا لوله های فالوپ آندومتریت، آندومتریوز، نارسایی اولیه تخمدان، تخمدان پلی کیستیک، سندروم آشرمن و چسبندگی بافت های لگن را نام برد. آمار جهانی نشان می دهد که میانگین ناباروری در جهان ۱۵ درصد است. که کمترین فراوانی آن مربوط به استرالیا و بیشترین فراوانی مربوط به آفریقا می شود.به گزارش who حدود ۶۰ الی ۸۰ میلیون زوج در جهان از ناباروری رنج می برند و از این آمار حدود ۴۰ درصد موارد مربوط به مردان، ۴۰ درصد موارد مربوط به زنان و ۲۰ درصد مربوط به هر دو جنس است . در یک نظرسنجی از سال ۲۰۰۶ تا سال ۲۰۱۰، ۶ درصد از زنان متاهل سنین باروری (۱۵-۴۴ سال) مشکل ناباروری را گزارش کردند. میانگین ناباروری در ایران طبق مطالعات انجام شده ۱۳/۲ درصد است که به آمار جهانی نزدیک می باشد.

ناباروری در زوجین می تواند منجر به ایجاد عوارض روانی در مرد و زن شود و همچنین به دنبال آن مشکلات خانوادگی مثل کاهش کیفیت روابط زناشویی، کاهش اعتماد به نفس در زوجین، انزوای اجتماعی، تجربه احساس گناه، اضطراب، افسردگی و طرد شدگی در زوج نابارور و نهایتا جدایی و طلاق شود. امروزه روش های زیادی برای درمان ناباروری وجود دارد از جمله درمان دارویی مانند تجویز مکمل ها یا آنتی اکسیدان ها مانند روی، ویتامی€، و ال کارنیتین و روش های ART از جمله in vitro لقاح – انتقال جنین (IVF)، تلقیح داخل رحمی (1U1) و تزریق داخل سیتوپلاسمی اسپرم (ICSI).برای تشخیص ناباروری در مردان معاینه اولیه، آزمایشات مربوط به تجزیه و تحلیل اسپرم، آزمایشات هورمونی و ژنتیکی و بیوپسی بیضه باید انجام شود. تشخیص ناباروری در زنان از طریق معاینات اولیه، آزمایشات هورمونی و بررسی تخمک گذاری صورت می گیرد.

 

 

سلول های بنیادی به آن دسته از سلول های بدن اطلاق می شود که هنوز تمایز نیافته و برای کار ویژه ای تجهیز نشده اند. این سلول ها دارای قدرت خود تکثیری بوده و قابلیت تمایز و تبدیل به انواع دیگر سلول های بدن را دارند. نخستین زمانی که دانشمندان به وجود سلول های بنیادی گمان بردند، در اوایل قرن ۲۰ و هنگامی بود که نمو رویان های ابتدایی را مورد بررسی قرار می دادند. نخستین تأیید وجود سلولهای بنیادی، در اوایل دهه ۱۹۶۰ حاصل شد. جیمز تیل و ارنست مک کلوخ در بنیاد سرطان اونتاریو، در تورنتو کانادا، چگونگی تخریب سلول های خون موش های آزمایشگاهی را به وسیله تابش بررسی کردند. آنان دریافتند که می توانند با تزریق سلول های مغز استخوان موش های دیگر دارای ژنتیک مشابه به موش های مورد آزمایش، مقدار لازم سلول های خون این موشها را تأمین کنند و مانع مرگ آنها شوند. تاریخچه پژوهش درباره سلول های بنیادی نشان میدهد که شناسایی این سلولها کار ساده ای نیست. سلول های بنیادی برخلاف سلول های عصبی، سلول های خون و دیگر سلول های بالغ، ظاهر مشخصی ندارند. بنابراین پژوهشگران، سلول های بنیادی را بر اساس توانایی هایی که دارند توصیف می کنند، نه از روی شکل و اندازه آن ها. پژوهشگران سلول هایی را که کشت (رشد) میدهند، همواره مورد آزمایش قرار می دهند تا ببینند آیا این سلول ها ویژگی هایی را که باید نشان دهند را نشان میدهند یا خیر . سلول های بنیادی بر اساس توانایی تکثیر و تمایز به انواعی تقسیم میشوند: 1) سلول های بنیادی Totipotent یا همه توانی: این سلول ها می توانند به هر نوع سلولی در بدن تغییر پیدا کرده و تبدیل شوند. از جمله این سلولها، تخمک بارور شده یا سلول های تولید شده در تقسیمات یک تخمک بارور شده می باشد. ۲) سلول های بنیادی Pluripotent یا پرتوانی: این سلولها که از سلولهای بنیادی رویان منشأ می گیرند، حدود ۴ روز پس از لقاح به وجود می آیند و می توانند به هر نوع سلولی به جز سلولهای بنیادی همه توانی و سلول های جفت تبدیل شده و تمایز حاصل کنند. ۳) سلول های بنیادی Multipotent یا چندتوانی: این سلولها از سلول های بنیادی پرتوانی منشأ میگیرند و سلول های تخصص یافته از آنها ناشی می شوند. برای مثال سلول های بنیادی خون ساز که در مغز استخوان وجود دارند می توانند به همه انواع سلول موجود در خون تبدیل شوند: مانند گلبول قرمز، گلبول سفید و پلاکت، یا سلول های بنیادی عصبی که می توانند به سلول های عصبی و سلول های حمایت کننده عصبی تبدیل شوند و ۴) سلول های بنیادی Unipotent یا تک توانی: این نوع سلول ها می توانند فقط به یک نوع سلول تبدیل شده و آن را تولید کنند  می توان گفت سلول های بنیادی بالغ به چند دسته تقسیم میشوند که شامل “سلولهای بنیادی بالغ متعهد بافتی” و “سلول های بنیادی بالغ غیر متعهد بافتی” است و ممکن است در بافت های مختلف بدن مشاهده شوند. سلول های گروه اول توانایی کمتری برای تمایز به انواع مختلف سلول های بدن دارند، زیرا به بافتی که در آن مستقرند متعهد بوده و مسئول بازسازی و ترمیم آن بافت خاص می باشند. از جمله این سلول های بنیادی می توان به سلول های بنیادی اسپرم ساز یا همان اسپرماتو گونیای تمایز نیافته اشاره کرد. گروه دوم شامل سلول هایی هستند که با آنکه در بافت خاصی مستقر هستند، ولی فقط به آن بافت متعهد نبوده و می توانند به بافت های دیگر نیز تبدیل شوند. از جمله این سلولها می توان به سلول های بنیادی مزانشیمی مغز استخوان اشاره کرد. این سلول ها در شرایط مناسب، پی در پی تقسیم می شوند و سلول های رویای دیگری را تولید می کنند. در سال های اخیر، دانشمندان زیادی سلولهای بنیادی را کانون پژوهش های خود ساخته اند. توجه کم نظیر به سلولهای بنیادی، سه علت اصلی دارد: ارزش آنها برای پژوهش های پایه، دورنمای استفاده از آنها برای درمان بیماری و آسیب دیدگی و امکان به کارگیری آنها در تولید داروهای جدید. دانشمندان بسیاری عقیده دارند که سلول های بنیادی به نیاز موجود برای دارو و درمان های جدیدی که ممکن است رنج آدمی را کم کنند، پاسخ خواهند داد. ترمیم بافت های آسیب دیده قلب، ترمیم بافت های استخوانی، درمان بیماریها و ضایعات عصبی، ضایعات نخاعی، ترمیم سوختگی ها و ضایعات پوستی، ترمیم لوزالمعده و ترشح انسولین، آزمون تأثیر داروهای جدید، استفاده از سلول های بنیادی بالغ برای طب پیوند، درمان پارکینسون (۲)، درمان ناباروری، حفظ باروری، اختلالات رحمی، پیشگیری از انتقال بیماری های ژنتیکی، ناباروری ناشی از شیمی درمانی، اختلالاتی مانند بیماری های خودایمنی، بیماری های مرتبط با کورموزوم X خطرات محیطی، اوفورکتومی در بدخیمی های تخمدان، اندومتریوز نوجوانی یا کیست های تخمدانی و سرطان های تخمدانی قبل از یائسگی  از کاربردهای سلول های بنیادی در علوم پزشکی می باشند که تعدادی از آنها در حیوانات و انسان و تعدادی دیگر فقط در حیوانات مورد بررسی و تأیید قرار گرفته است. در سالهای اخیر تلاش های گسترده ای جهت تبدیل سلول های بنیادی به سلول های جنسی بارور در شرایط آزمایشگاهی با شناسایی رده های مختلف سلولهای بنیادی جنسی و کاشت و پیوند آنها از یک حیوان یا انسان به حیوان با انسان دیگر انجام شده است و گزارشات امیدوار کننده ای از موفقیتهای به دست آمده نیز وجود دارد. امروزه همراه با پیشرفت علم پزشکی، روش های مختلف و نوینی در مسائل مربوط به تولید مثل (اعم از انسانی و حیوانی) کشف و ابداع شده که هر یک به فراخور خصوصیات خود کاربردهای گسترده ای در حل مسائل تولید مثلی دارند. روش هایی مانند استفاده از IVF تزریق داخل سیتوپلاسمی اسپرم، انجماد سلول های جنینی، تولید آزمایشگاهی جنین و ذخیره آن در سرما، استفاده از سلول های بنیادی و … از جمله روش های نوینی هستند که امروزه تقریبا به طور گسترده در سرتاسر دنیا در خدمت حل مشکلات باروری هستند و روش های زیست فناوری تولید مثلی نامیده می شوند. در این میان از جمله جدیدترین مباحثی که در مورد زیست فناوری تولید مثلی مطرح است، استفاده از سلول های بنیادی اعم از “جنینی و بالغ” در تهیه سلول های جنسی و استفاده از آنها در تولید جنین است. سلول های بنیادی مزانشمیال هم اتولوگ (بافت خود بیمار) و هم آلوژنیک (بافت بند ناف) برای درمان ناباروری مؤثر شناخته شده است. زمانی که این سلولها در خون تزریق می شوند با تولید آنزیم ها و فاکتورهایی باعث بازتولید سلول ها شده و در ترمیم بافت های آسیب دیده مؤثر میباشند . امروزه در سیستم تولید مثل مردان و زنان قسمت های مختلف سلولهای بنیادی شناسایی شده اند که جزء سلول های بنیادی بالغین هستند که بسیاری از این سلولها توانایی تمایز و بازسازی یا نوسازی بافتی که جزء آن هستند را دارند . یافته های اخیر نشان میدهد سلول های بنیادی جنینی (ES)’ موشی می توانند در موجود زنده و نیز در شرایط آزمایشگاهی با موفقیت به سلول های زاینده بدوی (PGCs)” و گامت های نر و ماده بالغ تمایز یابند. سلول های بنیادی جنینی انسانی نیز می توانند به PGCها تمایز یابند. همچنین به تازگی نشان داده شده است که انواع سلول های بنیادی بزرگسال نیز تا حدودی این قابلیت را از خود نشان میدهند. ظاهرة تمایز سلول های بنیادی جنینی به مراحل مختلف سلولهای زاینده فرآیندی خودبه خودی و سریع است که می تواند ناشی از ماهیت خود سلولهای بنیادی جنینی یا شرایط ریز محیط کشت باشد که به نفع این فرآیند است. اگرچه عملکرد داشتن این گامت های مشتق از سلولهای بنیادی جنینی باید مورد تأیید قرار گیرد، اما این موفقیت ها می تواند به درک بهتر اساس زیست شناسی تولیدمثل و به ویژه با تلفیق با فناوری انتقال هسته به شبیه سازی درمانی و درمان ناباروری کمک کند. نتایج تحقیقات تیمی از دانشمندان بین المللی نشان داده است که صرف نظر از جنس اهداء کننده، ایجاد اسپرم و تخمک از سلول های بنیادی پوست افراد بالغ امکان پذیر است. این پیشرفت غیر منتظره هم می تواند به مردان و زنان نابارور کمک کند. دانشمندان دانشگاه کمبریج انگلستان توانستند با استفاد از پوست ۱۰ اهداء کننده متفاوت، سلول های بنیادی انسان جدید را بیافرینند. ثابت شده است که این سلولهای بنیادی کاملا مشابه سلول های بنیادی انسان طبیعی است که از جنین های سقط شده به دست آمده است .

برای درمان ناباروری راه‌حل‌های مختلف و متفاوتی وجود دارد که یکی از موثر ترین های آنها استفاده از سلول‌های بنیادی در امر درمان انواع ناباروری‌ها می‌باشد. آزمایش‌های مطالعات حیوانی این روش در ایران بر روی موش انجام شده و موفقیت‌آمیز بوده است. فاز انسانی مطالعهٔ این روش هم شروع شده که اگر به جواب نهایی برسد، تحول مهمی در ناباروری محسوب می‌شود.

سلول درمانی با سلول‌های بنیادی به‌عنوان یک راه‌حل ممکن برای مجموعه گسترده‌ای از مشکلات تولیدمثل که نه‌تنها مشکلات مربوط به گامت‌ها را در برمی‌گیرد بلکه برای درمان آسیب آندومتر تا اختلال نعوظ و آتروفی واژن و همین‌طور مشکلات مرتبط به ناکارآمدی تخمدان و رحم، پیشنهاد شده است.

علل ناباروری مردان

ناباروری‌های مردانه انواع علل مختلفی دارند از جملهٔ آن‌ها می‌توان به Azoospermia(aspermia): ازواسپرمی یا عدم وجود اسپرم در مایع منی (semen)، تعداد کم اسپرم (oligospermia)، کاهش و کمبود اسپرم‌های متحرک (asthenospermia) و شکل غیرطبیعی اسپرم (teratospermia) اشاره کرد.

اطلاعات بیشتر

نوع فایل

word

تعداد صفحات

21

حجم فایل

227 کیلوبایت

نقد و بررسی‌ها

اولین کسی باشید که دیدگاهی می نویسد “مقاله کاربرد سلولهای بنیادی در درمان ناباروری”

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

هیچ دیدگاهی برای این محصول نوشته نشده است.